Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/5857 K.2014/18332

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, fındık ticareti işiyle uğraşan sanığa, 4.400 kg ağırlığındaki fındığı emaneten teslim etmesine rağmen, sanığın, fındığı başkasına sattığı, parasını da katılana iade etmediği, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, fındığın kendisine katılan tarafından satıldığını, parasını 2009 sezonunda ödeyeceğini taahhüt etmesine rağmen ödeyemediğini, borcunu kabul ettiğini belirttiği, katılanın da, fındığın sanığa emaneten verildiğini belirttiği, böylece sanık ve katılan arasında fındığın satılması veya emaneten depoya bırakılması yönünde bir anlaşmazlık bulunduğu,

eylemin bu itibarla sanıkla katılan arasında hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.