Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/6285 K.2014/21793

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, önceden tanıdığı şikâyetçiden görüşme yapmak için aldığı cep telefonundaki hattı çıkartıp kendisine ait kartı taktıktan sonra telefonu iade etmeyerek sattığının iddia ve kabul edildiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas- 2012/229 Karar sayılı ilamında vurgulandığı üzere, telefonun zilyetliğinin geçici olarak da olsa suça sürüklenen çocuğa devredilmemiş olması nedeniyle eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,