Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/6967 K.2015/810

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılan şirkette "Stratejik iş geliştirme müdürü" olarak görev yaptığı ve görev yaptığı sürece kendisine şirket tarafından şirket işlerinde kullanmak amacı ile bir adet diz üstü marka bilgisayar verildiği, sanığın söz konusu bilgisayarı makul bir bedel karşılığı kendisine devir edilmesine ilişkin istemin kabul edilmediği ve bilgisayarı şirkete iade etmesi gerektiğinin 13.06.2008 tarihli ihtarname ile kendisine bildirildiği, 15.06.2008 tarihinde sanığın iş akdinin feshedildiği, iş akdi feshedilen ve işten ayrılan sanığın şirkete iade etmesi gereken diz üstü bilgisayarı teslim etmeyerek mal edindiği iddia olunan olayda;

suça konu bilgisayarın, iş mahkemesinde görülmekte olan işe iade davasına, hakkında 06/04/2009 günü açılan ceza davasından 6 ay kadar sonra, 12/10/2009 tarihinde delil olarak sunmuş olması karşısında savunmasına itibar edilmesi mümkün bulunmayan sanığın, aşamalardaki tevil yollu ikrarı ve dosyadaki bilgi ve belgelere göre, katılan şirkette Stratejik İş Geliştirme Müdürü olarak görev yaparken iş akdi feshedilmesine ve makul bir bedel karşılığı kendisine devredilmesi isteğinin reddedildiği ihtarname ile kendisine bildirilmesine rağmen,

26/01/2007 tarihli zimmet tutanağı ile kendisine teslim edilen dizüstü bilgisayarı iade etmemesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı oy)

Sanığın, “katılana ait laptop bilgisayarı aldığını inkar etmediği, içinde bulunan bilgileri açacağı hukuk davasına delil olmak üzere mahkemeye teslim etmek istediği, katılanın ihtarına verdiği cevapta da bu bilgisayarın kendisine satılmasını isteyerek ücretini ödemek istediği, nitekim suça konu eşyayı delil amaçlı olarak mahkemeye teslim ettiği” şeklindeki davranışları bir bütün olarak ele alındığında; sanığın suç işleme kastı bulunmadığı anlaşıldığından sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.