Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7085 K.2015/734

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın ... bölgesi ... önünde şikayetçi ile karşılaştığı, nereli olduğunu sorduğu şikayetçinin ...’li olduğunu söylemesi üzerine sanığın kendisinin de ...’li olduğunu söylediği, kahve söylemek için bir cafeye götürdüğü kahve söyleyip parasını ödediği, sonrasında bir yere para verdiğini bozuk olmadığını iki tane elli lirası olup olmadığını sorduğu, şikayetçinin bir tane elli lirası olduğunu söylemesi üzerine onu alarak, "ben gidip paramı alıp geleyim senin de paranı vereyim" diyerek, uzaklaştığı metro istasyonuna doğru gittiği, olayın olduğu yerde bulunan sivil polislerin olaya müdahale ederek sanığı yakaladıkları, sanığın bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 168. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.