Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7191 K.2015/603

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...m adına kayıtlı olan ve kardeşi sanık.. tarafından kullanıldığı tespit edilen .. plakalı araçla ... ilçesine götürülmek üzere müştekiye ait ...ı'ndan un yüklenildiği, söz konusu unun ilgili yere götürülmeyerek ..'e getirilerek tanıklar ... ve ...’un çalıştırdığı fırına piyasa fiyatının altından satıldığı, unları sanıklar ... ve ...’ın kabul ettikleri, sanık ...'in suçunu ikrar ettiği, böylece sanıklar ...m ve...in eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek aldıkları yükü başka yere satmak suretiyle, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu, diğer sanıkların da suç eşyası olduğunu bildikleri malları kabul etmek suretiyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ...m Kısrak hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 09/12/2010 tarihli kararın sanığa 10/01/2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 28/04/2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçların sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

b-Sanıklar hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,