Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7200 K.2015/620

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, kimliği tespit edilemeyen bir bayanla birlikte katılanın evine giderek müştekide büyü olduğunu söyleyip evdeki para ve ziynet eşyalarını çarşafa sarıp getirmesini ve okuyarak büyüyü bozacağını söylediği, müştekinin de beş adet yirmi iki ayar bilezik, dört adet altın yüzük, bir adet gümüş yüzük ve 200 TL parayı çarşafa sararak verdiği, sanığın müştekinin dalgınlığından faydalanarak altın ziynet eşyalarını alıp evden çıktığı, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst

dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,