Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/7414 K.2015/895

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde,kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Şikayetçinin, 2008 yılı içerisinde ...

Müdürlüğü'nce yapılan ihaleyi kazanarak arazi hazırlığı, yol yapımı ve tel ihatası işlemlerinin yapım işini üstlendiği, sanığın ise aralarındaki sözlü anlaşmaya dayanarak ücret karşılığında bu işlerde çalıştığı, şikayetçinin ...ilinde ikamet etmesi nedeniyle çoğu zaman söz konusu şantiye sahasında bulunmamasından istifade eden sanığın ...'daki ailesini görmek için giderken söz konusu işlerde kullanılmak için şikayetçi tarafından kendilerine teslim edilen profil demir, mazot ve dikenli tel gibi malzemelerden yanına alarak götürdüğü,

aynı yerde çalışan ..'nin beyanından, sanığın 4 seferde toplam 300 adet profil demir, 2500 metre dikenli tel ve 300 litre mazotu şikayetçinin bilgi ve rızası olmadan yanına alarak şantiye sahasından götürdüğünün anlaşıldığı, yine aynı işte çalışan ...'in sanık ...’a gittiği bir gün 4250 metre dikenli telin bulunduğu yerde olmadığını gördüğünü,

kendisine telefon ederek sorduğunda sanığın şantiyeden bir şey götürmediğini ancak bir daha oraya dönmeyeceğini söylediğini belirtiği, sanığın, yanında ücret karşılığı çalıştığı şikayetçinin yapılacak işlerde kullanmaları için kendilerine teslim ettiği malzemeleri sahiplenerek götürmesi ve aldığını inkar etmesi şeklindeki eylemiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ve tanıklar beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.