Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/9317 K.2015/22325

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu’nun dairelerin görevlerini düzenleyen 14.maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu suçlardan, iddianameler ve görevsizlik kararında anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 01.06.2005 tarihinden önceki suçlar yönünden, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 342/2 maddesi gereğince dört yıldan on yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı kanunun 504/3. maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu, 01.06.2005 tarihinden sonraki suçlar yönünden, nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d maddesi uyarınca iki yıldan yedi yıla kadar hapis, resmi belgede sahtecilik suçunun cezası ise aynı Kanun'un 204/1-3 maddesi gereğince 3 yıldan 7 yıl 6 aya kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde; gözetildiğinde;