Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/1065 K.2016/5433

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde kiraladığı araç ile katılanın evine geldiği, kendisini Ziraat Bankası çalışanı olarak tanıtıp katılana, bankadan aldığı emekli maaşının yanlışlıkla eksik ödendiğini, bankadan 5.700 TL alacağı olduğunu ancak bu paranının ödenmesi için 1.500 TL dosya masrafı ödemesi gerektiğini söylediği, katılanın dosya masrafını ödeyemeyeceğini söylemesi üzerine, en azından 1000 TL'sini ödemesini istediği, bu sırada sanığın telefon ile bir şahsı arıyormuş gibi yaparak, "Müdür Bey ...'in parayı yokmuş ödeme yapamayacakmış" diye konuştuğu, telefonu kapattıktan sonra,

en az 500 TL ödemesi gerektiğini, geri kalanını hesaptan düşeceklerini söyleyerek katılanın komşularından borç aldığı 500 TL'yi alarak katılanı dolandırdığının iddia edildiği olayda; sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-2 maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,