KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/11617 E., 2016/8902 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
- Hüküm
- 1- TCK’nın 204/1, 43/1, 62/1 ve 53/1-2 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
2- TCK’nın 157/1, 62/1, 52/2-4 ve 53/1-2 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ile katılana ait iş yerinde, araç kiralama sözleşmesini imzalamak sureti ile... plaka sayılı aracı kiraladığı, borçlusu ... olan 30.000,00TL. bedelli bonoyu da imzalayarak sahte sürücü belgesinin fotokopisi ile birlikte şikayetçiye verdiği, böylece sanığın resmi evrakta sahtecilik ve hileli hareketlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,
Sanığın aracı kiralama işlemleri için 2010 yılında aslı elde edilmeyen sahte sürücü belgesi fotokopisi ile gerçekleştirmesi eylemi karşısında , resmi evrakta sahtecilik suçu işlenemeyeceği yönünden kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup yine, sahte sürücü belgesi fotokopisi ile tanzim edilen bono ve kira sözleşmesi yönünden de resmi ve özel evrakta sahtecilik suçlarının oluşacağı ayrıca basit dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönünde kabulde de bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini, Kanun’a aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/11617, K. 2016/8902, 23 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama