Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/11750 K.2014/14013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, bir yeri arayacağını söyleyerek mağdurun rızası dahilinde aldığı cep telefonunu iade etmediği ve telefonu alarak olay yerinden uzaklaşmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk ve mağdur beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 21/09/2007 tarihli ilk hükümde, suça sürüklenen çocuğa 2.100 TL adli para cezası verilmesine rağmen, CMUK'nın 326. maddesine aykırı olarak, bozma ilamından sonra yeniden yapılan yargılamada, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak ilkesi gözetilmeden 4.000 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının sonuna ''21/09/2007 tarihli ilk hükümde, suça sürüklenen çocuğa 2.100 TL adli para cezası verildiği dikkate alınarak,