Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/13033 K.2015/24671

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, katılan ...'nın nişanlısına ait olup, suç tarihinde katılan Halil tarafından idare edilen eczaneye giderek katılan ...'yı bacağından bıçakla yaraladıkları, diğer katılan ...'ya elleri ile vurdukları ve eczanedeki eşyalara zarar verdikleri somut olayda;

1-Sanıkların mala zarar verme ve katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içerisindeki bilirkişi raporu ve adlı muayene raporu ile görgü tespit tutanağı içeriğine göre mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2-Sanıklar hakkında katılan ...'ya yönelik silahla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların inkara yönelik savunmaları, katılanın kendisini bıçakla yaralayan şahsın kim olduğunu teşhis edemeyeceğini söylemesi, tanık olarak dinlenen ...'ün yeminli beyanında, katılanı bıçakla yaralayanın huzurdaki sanıklardan birisi olmadığını ifade etmesi, buna karşın bilirkişi raporundaki güvenlik kamerasına ait görüntülerden elde edilen fotoğraflarda, katılanı bıçakla yaralayan kişinin net olarak görünmesi karşısında, katılana, tanığa ve sanıklara ilgili fotoğraflar gösterilerek bıçağı kullanan kişinin kim olduğu tespit edilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, suçların ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırı olarak,

sanıkların ne şekilde yaralama eylemini birlikte gerçekleştirdikleri izah dahi edilmeksizin “birbirlerinden güç aldıkları, birisi olmadan diğerinin eylemi gerçekleştiremeyeceği” gibi somut olgulara dayanmayan gerekçeler ile tüm sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,