Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/13123 K.2017/751

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, müşteki şirkette satış ve tahsilat sorumlusu olarak görev yaptığı sırada, satıp müşterilerden teslim aldığı 2.750 TL parayı uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; sanığın hangi tarihler arasında ve hangi görev kapsamında müşteki şirkette çalıştığının araştırılması, sanığın çalıştığı dönemde kimden ve ne kadar para tahsil ettiği, bu paralardan ne kadarını şirkete aktarması gerektiği, yapılan tahsilat ve ödemelere dair belgelerin neler olduğunun belirlenmesi, ilgili fatura, dekont veya diğer belgelerin getirtilerek incelenmesi, onaylı suretlerinin dosyaya konulması, sanığın, parayı tahsil ettiği kişilerin tanık olarak dinlenerek hangi tarihte ve alınan hangi mal karşılığında sanığa ödeme yaptıklarının sorulması,

buna dair belgelerin istenerek dosyaya konulması, sanığın uhdesinde tuttuğu belirtilen parayı müşteki şirkete ödeyip ödemediği, ödemiş ise hangi tarihte ödediğinin araştırılması, ilgili belgelerin dosyaya konulması, kısmi iade bulunması halinde müşteki şirket yetkilisinin dinlenerek, bu ödemeye muvafakatinin olup olmadığı sorularak sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması,

bütün delillerin toplanmasından sonra dosyanın muhasebeci bilirkişiye tevdii edilerek uhdede tutulan para ve yapılan ödemelere ilişkin rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığın, uhdesinde tuttuğu parayı değişik zamanlarda tahsil etmesi halinde, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, bu hususta araştırma yapılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, lehe olan söz konusu iptal kararı nedeniyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3-Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,