KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/16415 E., 2015/25671 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
... Kasabası Belediye başkanı olan sanık .. ile ... muhtarı olan katılan arasında, ... Kasabasında bulunan maliyeye ait ... nolu parselin kullanımı hususu ile ilgili anlaşmazlık olduğu, olay tarihinde, sanık...nin talimatı ile belediyede kepçe operatörü olarak çalışan sanık...'in, katılanın ayçiçeği ekmiş olduğu söz konusu parselin yakınında yol çalışması yaparken, katılanın tarlayı sulamak için tarlaya bırakmış olduğu su borusunu tarlanın kenarına kepçe ile toplayıp yaktığı olayda, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükümden sonra, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-a maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/16415, K. 2015/25671, 25 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama