KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/17419 E., 2015/26240 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Düşme
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkların, mağdura ait 03 FS 618 plakalı araç hakkında hırsızlık suçunu işlemek amacıyla aracın sol arka kelebek camını kırarak ve ön sol kapı kilit yerini direksiyonun altından kopararak aracı çaldıkları, araca 11 DR 171 sayılı plakayı takarak kullandıkları esnada emniyet ekipleri tarafından yakalandıkları, aracın çalındıktan iki gün sonra bulunarak kendisine teslim edilmesi nedeniyle mağdurun şikayetinden vazgeçtiği, bu suretle sanıkların mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;
06/12/2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesine göre, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suç nedeniyle soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikâyet aranmayacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, yargılamaya devamla sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, suçun şikayete tabi olduğu gerekçesiyle şikayetten vazgeçmeye dayalı olarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/17419, K. 2015/26240, 3 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama