Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/1807 K.2015/21239

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, kalmakta olduğu cezaevinin kabul odasında bulunan koridor kapısının pervazını kaynak yerinden kırarak çıkardıktan sonra ikiye ayırdığı ve demir lamanın uçlarını tuvalet taşına sürterek sivriltip odasındaki yastığının içine sakladığı, mahkemece yapılan gözlemde, suça konu demirin TCK’nın 6. maddesi gereğince saldırı ve savunmaya elverişli olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin kamu malına zarar verme ve infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay CGK’nın, 18.06.2013 tarih ve 2012/13-1444-2013/305 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, sanık hakkında birden fazla tekerrüre esas alınacak hükümlülüğün bulunması halinde, bunların en ağırının infaz aşamasında tekerrüre esas alınması gerektiğinden, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesi zorunluluğu bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.