KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/18671 E., 2017/7275 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan ile arkadaşlık ilişkisi kuran sanığın, katılanın algılama yeteneğindeki zayıflamadan faydalanarak birden fazla kredi çektirdiği, kredi kartı aldırıp kullandığı ve katılana ait hisseli evi üçüncü şahsa sattırarak parasını katılana vermediğinin iddia edildiği olayda; dosya içerisinde mevcut ....
Fakültesi Ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalının 18/11/2011 tarih ve bila nolu raporunda katılanda, 'algılama yeteneğinde zayıflama olduğu, normal insanlara göre daha kolay ve rahat bir şekilde yanıltılmasının mümkün olduğunun' bildirildiği, hükümden sonra dava dışı ... vekili tarafında dosyaya sunulan Adli tıp 4. ihtisas kurulunun 11/06/2014 tarih ve 2683 nolu raporuna göre ise; '... ...'ın halen ve akit tarihi olan 25/05/2011 tarihinde fiili ehliyetine haiz olduğu,
işlem tarihinde ve halen müşavir tayini ya da vasi tayinine gerek olmadığı oy birliği ile mütalaa olunur' denildiği dikkate alınarak öncelikle her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi suç tarihinde ve halen algılama yeteneğini yitirip yitirilmediği, yitirilme var ise üçüncü kişiler tarafından anlaşıp anlaşılamayacağı yönünde detaylı rapor aldırılması,
ayrıca katılan vekilinin hükümden sonra dosyaya sunduğu dilekçe ile tanıklar ... ile ...'in Karşıyaka 1.Asliye Hukuk mahkemesinin 2011/401 E sayılı dosyasındaki ifadeleri ile dosyamızdaki ifadeleri arasında açıkça çelişki olduğunu bildirdiği anlaşılmakla, Karşıyaka 1.Asliye Hukuk mahkemesinin 2011/401 E sayılı dosyası getirtilerek tanık ifadelerinin dosyamızda mevcut ifadeler ile karşılaştırılması, tüm bunlar temin edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/18671, K. 2017/7275, 9 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama