Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/19107 K.2017/8562

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların evli oldukları, oğulları olan....'nın % 94 oranında özürlü olması nedeniyle katılan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 01/06/2007 tarihinden itibaren 2022 sayılı kanun uyarınca bakıma muhtaç özürlü aylığına bağlandığı, sanıkların üç ayda bir düzenli ödeme aldıkları, sanıkların oğlunun 2011 yılı Mart ve Nisan ayları içerisinde öldüğü, ancak buna rağmen sanıkların bağlanan aylığın kesilmemesi için oğullarının nüfus müdürlüğünden ölüm kaydını işlemlerini yapmadıkları, oğulları adına 05/12/2011 tarihinde yatan 939.78 TL lik aylığı tahsil ettikleri ve bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

sanıkların aşamalardaki anlatımları ve dosya kapsamına göre; sanıkların engelli olan çocuklarının yaşamını yitirmesinden sonra ....durumu bildirdikleri, sağlık görevlilerinin....’nın ölümünden haberdar olduğu anlaşılmakla, kamu kurumu olan katılan Sosyal Güvenlik Kurumu'nun da kontrol ve denetim zorunluluğu bulunduğu, sanıkların da katılanın kontrol ve denetleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir eylemlerinin bulunmadığı gözetildiğinde, nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı dikkate alınmaksızın, sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun’da, 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak "gün para cezası” sisteminin kabul edilmesine bağlı olarak nispi para cezasına yer verilmediğinden, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 158/1-e-son maddesine göre adli para cezasının, TCK’nın 52. maddesi uyarınca, elde edilen veya elde edilmek istenilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel gün birim sayısı üzerinden belirlenip, artırım ve indirimlerin yapılmasından sonra elde edilen sonuç gün birim sayısının, 20-100 TL arasında belirlenecek bir gün karşılığı para miktarı ile çarpılması suretiyle tayin edilmesi gerekirken, infazda tereddüde yol açacak şekilde doğrudan haksız menfaatin iki katına hükmedilmesi,