KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/20223 E., 2017/8637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık, iftira
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 267/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık ve iftira suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, kendisini katılan ...'a Milli Eğitim Bakanlığı'nda müfettişi olarak tanıttığı, sahte bir kimlik kartı göstererek isminin ... olduğunu beyan ettiği ve kiralık ev sorduğu, katılanın sanığı katılan ...'ın kaldığı eve götürdüğü ve başka bir ev bulana kadar orda kalmasını istediği, karşılığında katılan ...'a günlük 60,00 TL verileceğini söylediği, bunun üzerine katılan ...'ın sanığın evinde kalmasını kabul ettiği, katılana ait evde 3-4 gün kalan sanığın katılandan 200,00 TL para ödünç aldığı, ayrıca yeni bir eve çıktığını söyleyerek geçici olarak katılandan televizyonunu istediği, katılanın da televizyonu sanığa verdiği,
sanığın katılanlara kira parasını ödememesi üzerine katılan ...'ın sanığı aradığı, ancak sanığın telefonunu kapatarak katılanlar ile bir daha görüşmediği, gerek kira parasını gerek ödünç aldığı parayı, gerekse televizyonu vermeden ortadan kaybolduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; eylemin 5237 sayılı 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/20223, K. 2017/8637, 4 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama