Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/21123 K.2017/8515

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın internet ortamında tanıştığı ve kendisini avukat ... olarak tanıtan kişiyle bilgisayar satımı üzerine anlaştıkları ve katılanın .... isimli şahsın talebi üzerine parayı sanığa ait olan hesaba gönderdiği ancak kendisine herhangi bir bilgisayar gönderilmediği ve .... isimli şahsa daha sonra ulaşamadığı,

sanıkla yada .... isimli şahısla yüz yüze bir görüşmesinin olmadığını beyan ettiği, sanığın da katılanın parayı gönderdiği hesabın kendisine ait olduğunu ancak kendisinin de .... isimli şahısla internet ortamında tanıştığını ve bu şahsın kendisinden hesap numarası istemesi üzerine katılanın para gönderdiği hesabın bilgilerini .... isimli şahsa verdiğini beyan ettiği ve katılanın parayı gönderdiği hesabın sanığa ait olması nedeniyle sanığın katılana karşı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

katılanın sanıkla ve .... isimli şahısla yüz yüze bir görüşmesi olmadan internet ortamında bilgisayar satışı ile ilgili yapılan anlaşma gereği bahse konu parayı sanığın hesabına göndermesi şeklinde gerçekleşen eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 158/1-f maddesinde düzenlenen “Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;