Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/21193 K.2017/10320

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlara, "Devlet 200.000 işçiye kadro verecek Orman Bakanlığının müsteşarı benim akrabam olur, akrabam olan müsteşarın 6 işçiye kadro verme hakkı var, eğer 4000 Euro verirseniz kadrolu işe sizi yerleştiririm" diyerek katılanlardan kişi başına 4000 Euro para aldığı, daha sonra katılanları çeşitli bahanelerle oyaladığı ve kendisine haksız menfaat sağladığı iddia olunan olayda; sanık savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın hileli eylemlerle katılanları aldatarak kendisine haksız menfaat sağladığı ve atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Sanığın katılanları Orman Bakanlığı'nda kadrolu işçi olarak işe aldıracağını beyan ederek kişi başı 4000 Euro olmak üzere toplamda 16000 Euro aldığı olayda, sanığın katılanlarla aynı anda mı yoksa farklı zamanlarda mı görüşerek menfaat temin ettiği, dolayısıyla sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tespiti bakımından, katılanların yeniden ayrıntılı beyanları alınarak, sanık ile aynı anda mı yoksa farklı zamanlarda mı görüştükleri ve paranın farklı zamanlarda mı verildiği hususları sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş olması,