KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/21473 E., 2015/26608 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın gece saatlerinde katılanın park halinde bulunan aracının kaportasının sağ tarafını anahtara benzeyen sert bir cisimle çizerek zarar verdiği iddia edilen olayda; sanığın ikrarı, katılanların beyanları, olay tespit tutanağı, CD izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanık hakkında mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesine göre belirlenen 300 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 250 gün adli para cezası ve 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den sonuç olarak 5.000 Tl adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, maddi hata yapılarak sonuç olarak 4.800 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/21473, K. 2015/26608, 10 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama