Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/22597 K.2017/9900

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma ve banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın mağdura ait işyerinde teknis servis elemanı olarak çalıştığı, olay tarihinde mağdura telefon açarak arızalı makine için kablo alacağını söylediği, bunun üzerine mağdurun verdiği talimat ile işyeri muhasebecisinden işyeri kredi kartını ve ..... plakalı aracı alıp ortadan kaybolduğu, yapılan tespitte kartın kendisine veriliş amacına aykırı şekilde kendi namına 4.500 TL lik yapı marketten alışveriş yaptığı bu suretle kredi kartını kötüye kullandığı, işyeri aracını alıp ortadan kaybolarak da hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık hakkında her iki suçtan hüküm kurulurken, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, her iki suçtan kurulan hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet,