KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/24327 E., 2015/28422 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılanın aracıyla seyir halinde iken temyiz dışı sanık ...'in kullanmış olduğu özel halk otobüsünün katılanın aracınını önüne kırarak sol ön kapı ortasından vurduğu, daha sonra beklemeksizin kaçarak yoluna devam ettiği, bunun üzerine katılanın aracıyla sanıkları takip ettiği, ışıklarda durup sanıklarla konuşmak istediği sırada, sanıkların halk otobüsünden inerek katılana saldırmak istedikleri, bunun üzerine katılanın aracına girerek kapılarını kitlediği, sanıkların katılanı darp etmeye çalıştıkları, ancak kapıların kilitli olması sebebiyle katılanı darp edemedikleri, eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı,
bu defa sanık ...'in katılanın aracını tekmelediği, aracının sol ön far ve ön camını kırdığı, bu suretle kasten yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia edilen olayda, sanığın kaçamaklı beyanı, katılanın samimi beyanını doğrulayan tanık ve tesbit tutanağına göre, sanığın üzerine atılı suçları işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/24327, K. 2015/28422, 9 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama