Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/24753 K.2017/7039

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yazlık olarak kullandığı evin bahçe işlerini ve ev hizmetlerini görme karşılığında iki katında sanık ve ailesinin oturmasına izin verdiği, katılanın yalnız ve varlıklı bir insan olması nedeniyle bu durumundan faydalanmak isteyen sanığın katılanın mal varlığının bir kısmını kendisine haksız olarak geçirme düşüncesi içerisine girdiği, bu bağlamda katılanın hayvan sevgisini bilen sanığın, sitedeki hayvanların yönetim tarafından site dışına atılacağını ve bunun önlenmesi için kendisine imzalı bir belge vermesi halinde bu belgeyi doldurarak hayvanların siteden atılmasını önleyebileceklerini söylediği,

katılanın boş bir kağıda imza atarak sanığa vermesi sonrası sanığın, katılan tarafından imzalanmış boş kağıda bilgisayar ortamında katılanın iki adet villasını sanığa 220.000 ABD Doları mukabilinde sattığına dair ... yazdığı, alınan uzman bilirkişi raporunda, söz konusu belgenin katılanın imzası mevcut iken üzerindeki tüm yazı ve imzaların sonradan eklendiği belirtilerek katılanın iddiasının doğrulandığı, bu nedenle söz konusu satış sözleşmesi belgesinin sahte ve katılanın iradesi dışında tanzim edildiği katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından,

sanığın bu belgeyi kullanarak kendisine menfaat temin etmeye çalışarak dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği ve atılı suçun unsurların oluştuğu gerekçelerine dayanan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahkumiyet kararının hukuka ve kanuna aykırı olduğuna dair sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/03/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi..

KARŞI DÜŞÜNCE

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün, sanık vekili tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanık vekilinin; karar duruşmasından önce 25.04.2013 havale tarihli dilekçesi ve ekinde sunmuş olduğu belge ile İstanbul Anadolu 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/125 esas sayılı dosyasında temyiz incelemesi yapılan bu dosyanın saatinden önce, saat 10.45’te duruşması olması ve İstanbul şartlarına göre ulaşım zorluğu da dikkate alındığında geçerli bir mazeret sunması karşısında, yerel mahkemece mazeretin kabulü yerine reddine karar vermek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması gerekçesiyle kararın bozulması yerine, yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun olmayan kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.06.03.2017