Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/24877 K.2017/11084

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın cep telefonunu tamir edilmesi için sanığın işyerine verdiği, ancak sanığın telefonu iade etmeden dükkanı boşaltıp gitmesi nedeniyle katılanın telefonu geri alamadığı, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmasında; "eşinin telefonu katılanın kızına iade ettiğini ve katılanın uğradığı zarar miktarının bildirilmesi halinde ödemeye hazır olduğuna ilişkin” savunması karşısında; gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından; sanığın suç tarihindeki eşinin ve katılanın kızının kimlik bilgilerinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve dosya içerisine katılan tarafından telefonun bedeline ilişkin faturanın sunulduğu anlaşılmakla; zararı gidermek isteyen sanığa ödeyeceği yer ve ödemesi için makul bir süre verilmesi gerekirken, sanığın bu yöndeki talepleri dikkate alınmayarak etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanma hakkının engellendiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

Hükmün beş numaralı bendinde "Sanık hakkında düzenlenen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın takdiren TCK 50/1-a maddesi uyarınca paraya çevrilmesine yer olmadığına" karar verilmesine rağmen, hükmün yedi numaralı bendinde "Sanık hakkında düzenlenen hürriyeti bağlayıcı" cezanın, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak "TCK 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL'den toplam 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilerek hükümde çelişki yaratılması,