Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/5110 K.2014/8658

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık F..

O.. hakkında yapılan yargılama sırasında, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturacağından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141. maddesi uyarınca yargılama yapılmak üzere mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Nizip Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Nizip Sulh Ceza Mahkemesinin 20/06/2013 tarihli ve 2013/471 esas, 2013/749 sayılı kararını müteakip, Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2013 tarihli ve 2013/485 esas, 2013/351 sayılı karşı görevsizlik kararı ile çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı üzerine,

Nizip Sulh Ceza Mahkemesinin görevli olduğuna ilişkin mercii Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2013 tarihli ve 2013/76 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/02/2014 gün ve 2014/2900/9120 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/02/2014 gün ve 2014/63655 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin sözlenme merasiminde komşularının kızı olan sanığın müştekiden parmağındaki yüzüklere bakıp iade etmek üzere istediği, müştekinin de dört adet yüzüğü sanığa verdiği, ancak törenin sonunda yüzüklerden birinin sanık tarafından kendisine iade edilmediğini anlaması üzerine şikayetçi olması şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/06/2012 tarihli ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığın kastının en baştan beri hırsızlık olup olmadığı,

geçerli bir zilyetlik devri bulunup bulunmadığı hususları tartışılarak eylemin hukuki nitelendirmesinin üst dereceli mahkeme olan asliye ceza mahkemesi tarafından yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ