Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/5319 K.2016/7643

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlara kendisini emekli doktor olarak tanıtıp isminin... olduğunu söylediği, katılan ...'nın görme engelli oğluna maaş bağlatabileceğini ve vakıfta ev tahsis ettirebileceğini söyleyerek katılan ...'dan farklı tarihlerde toplam 12.600 TL, katılan ...'dan ise tek seferde 7.700 TL para aldığının iddia edildiği olayda, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiş, Yargıtay CGK’nın, 18.06.2013 tarih ve 2012/13-1444-2013/305 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, sanık hakkında birden fazla tekerrüre esas alınacak hükümlülüğün bulunması halinde,

bunların en ağırının infaz aşamasında tekerrüre esas alınması gerektiği, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesi zorunluluğu bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-2 maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,