KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2014/9311 E., 2016/9022 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- a- TCK' nın 157/1, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
b- TCK' nın 207/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
... il merkezinde yayın yapan İcraat gazetesi çalışanı olarak kendini tanıtan sanığın, polislikten ayrıldığını ve şehit aileleri yararına gazete aboneliği yaptığını söyleyip ikna ettiği katılan ...'dan 218 TL abonelik ücreti alıp, olaydan yaklaşık 3 yıl öncesi çalıştığı gazeteye ait olup kendisinde bulunan makbuzu düzenleyerek vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasında yer alan.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2014/9311, K. 2016/9022, 28 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama