Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/9425 K.2014/17314

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

14.06.2012 tarihli kararda, sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a. ve 2863 sayılı Kanun’un 74/1. maddeleri gereğince kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiş olmakla;

İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunun cezasının, 2863 sayılı Kanun’un 74/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar; mala zarar verme suçunun cezasının ise, aynı kanunun 152/1-c. maddesi uyarınca bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasından ibaret oldukları gözetildiğinde;