Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/10037 K.2018/6411

b- TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeler gereğince mahkumiyet c- TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeler gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, katılan ...’a ait işyerinde satış sorumlusu olarak çalışırken, müşterileri olan mağdurlar ... ve ...’tan verdiği mal karşılığı bono aldığı, müşterilerin bu bono bedellerini sanığa ödeyip bonoları geri almalarına rağmen sanığın sahte olarak düzenlediği bonoları katılan ...’a verdiği, katılanın da mağdurlar hakkında ödenen senetlerle ilgili icra takibi başlattığı, böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanık, müşterilerden paraları tahsil ettikten sonra bu paraları katılana, senetleri de mağdur müşterilere verdiğini beyan etmekle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, katılana ait şirket kayıtlarının ve ödeme belgelerinin getirtilerek incelenmesi, sanığın ödediğini iddia ettiği paranın kayıtlarda bulunup bulunmadığının araştırılması, yapılan incelemede, söz konusu senetlerdeki imzaların senet borçlusu olarak görünen müşterilere ait olmadığı belirlenmiş ise de, icraya konulan senetlerdeki yazı ve imzaların sanık ve katılan ...’a ait olup olmadığının incelenmediği dikkate alınarak,

katılan ve sanığın yazı ve imza örneklerinin usulüne uygun olarak alınarak, mukayeseye elverişli belge asıllarıyla birlikte kriminale gönderilerek, söz konusu senetlerdeki yazılar ile imzaların kime ait olduğunun kesin olarak belirlenmesi, katılan ...’ın, mağdur müşteriler aleyhine açtığı icra takip dosyasının getirtilerek incelenmesi,

sanık, katılanı 17/12/2012 tarihinde maaşını vermemesi nedeniyle sosyal güvenlik kurumuna şikayet etmesi nedeniyle, sanığın, katılanın 15/04/2013 tarihinde hakkında şikayette bulunduğunu belirtmekle, katılanın iddialarının doğru olup olmadığı ve bu maaş alacağına mahsuben hapis hakkının bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; a- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hüküm açısından; sanığın, mağdurlardan hangi tarihlerde parayı tahsil ettiği ve bu parayı hangi tarih veya tarihlerde katılana vermesi gerektiği belirlenerek, sanık hakkında zincirleme suç koşullarının oluşup oluşmadığının tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu karar verilmek suretiyle TCK’nın 43. maddesinin uygulanması,

b- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükümler açısından. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, sanığın, aynı suç işleme kararıyla ve aynı anda düzenlenen senetlerle ilgili olarak tek bir suçtan hüküm kurulması gerekeceği, buna karşın, aynı suç işleme kararıyla fakat değişik zamanlarda düzenlenen senetlerle ilgili olarak yine tek bir resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulup,

aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri gereğince cezanın arttırılması gerektiği, farklı suç işleme kastının bulunduğunun ispatı halinde her bir eylemin ayrı bir suç oluşturacağı, bu hukuksal olgular ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın, suça konu senetleri aynı veya farklı suç işleme kastıyla, aynı anda veya değişik zamanlarda düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,