Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/10922 K.2018/5916

Nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyete ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılana ait kuyumcu dükkanından alışveriş yaptığı ve borcunu kredi kartı ile ödemek istediğini ve ödemesinin son günü olduğunu ancak çalıştığını belirtip önceden tanıdığı için katılana kredi kartını ve buna yatırılacak parayı teslim ettiği, katılanın ise parayı yatırdığı ve sanığın bu borcu taksite bölüp kredi kartını pos cihazında kullandığı sırada kartın kullanıma kapatıldığını farkettiği, sanığın o arada bu karta katılan tarafından yatırılan parayı ana hesaba internet yolu ile aktarıp kartı da kapattırdığı ve atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Sanığın oluşa aykırı savunmaları, katılan beyanı, banka kayıtları, hesap ekstresi, TİB kayıtları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçtan mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, sanığın suça konu eylemden elde ettiği menfaatin 2980 TL olduğu, dolayısıyla adli para cezasının da bu miktara uygun şekilde “289 gün” olarak tespiti yerine, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının elde edilen menfaat miktarının üzerinde olacak şekilde “450 gün” olarak tayin edilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,