Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/10951 K.2018/6514

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 24/12/2011-11/03/2012 tarihleri arasında katılanın yetkilisi olduğu işyerinde şube müdürü olarak görev yaptığı ve bu dönem içerisinde değişik tarihlerde olmak üzere bir çok kez işyerine ait tahsil ettiği gelirlerden bir kısmını kasadan alarak zimmetine geçirdiği ve yine birçok tedarikçi firma parasını ödenmiş göstererek kendi zimmetine geçirdiği, bu durumun işyeri çalışanları tarafından saptandığı, sanığın zimmetine geçirdiği paranın miktarının tam olarak belirlenmediği ancak katılan şirket yetkilisinin beyanından 1000 TL civarında bir paranın sanık tarafından zimmetine geçirdiğinin iddia edildiği olayda;

gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından.

Sanığın uhdesinde şirkete ait para kalıp kalmadığınınn belirlenmesi için katılana ait şirketin ticari defter ve belgeleri getirtilerek sanığın müşterilerden yaptığı tahsilatları şirket hesaplarına aktarıp aktarmadığı ve uhdesinde para bulunup bulunmadığı hususunda alanında uzman bilirkişi/bilirkişilerden rapor alınması, ayrıca yargılama aşamasında,sanık müdafiinin tanık olarak dinlenilmesini istediği ... ve ...’ın usulüne uygun tebligat ile davet edilmesine rağmen gelmemeleri karşısında;

tanıkların dinlenilmesi hususunda bir karar verilmesi gerektiği de gözetilerek ve tüm bu hususlar araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

a)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

c)Mahkemece 5237 sayılı TCK'nun 155/2 maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ve 364 gün adli para cezası belirlendikten sonra TCK’nın 43/1 maddesi gereğince yapılan artırım sonucunda; 1yıl 6 ay hapis cezasının yazım hatası sonucu 1 yıl 3 ay olarak yazılmış olması,