Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/11119 K.2016/9605

2-Katılan sanık ... hakkında; a-Katılan sanık ...'ye karşı yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına b-Katılan sanık ...'ye karşı mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ve 5395 Sayılı Kanunun 35, 5/1-a maddesi uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanmasına 3- Sanık ... hakkında; a-katılan sanık ...'ye karşı basit kasten yaralama suçundan, beraat b-Katılan sanık ...’na karşı silahla tehdit suçundan, beraat 4-Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ...'ye karşı hakaret suçundan, ceza verilmesine yer olmadığına

Silahla tehdit, mala zarar verme, hakaret ve basit kasten yaralama suçlarından verilen hükümler katılan sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 Esas - Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre; silahla tehdit suçundan verilen beraat hükmü de temyiz edilmiş olması karşısında,

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen silahla tehdit suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; mala zarar verme suçunun cezası ise aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca dört aydan üç yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde,