Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/11713 K.2018/6030

Sanığın dolandırıcılık suçundan beraatına ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, araç satışı için ilan veren katılanı arayıp ilana konu araca bakarak alacağını söylediği, bedelde anlaştıktan sonra satış işlemi için buluştuklarında katılana, babasının bankada parayı çekmekte olduğunu, satış işlemi sonunda parayı vereceğini söyleyip güven telkin ettiği ve katılanın noter satışını yapmasını sağladıktan sonra bir süre babası gelecekmiş gibi katılanı oyalayıp telefonla konuşma bahanesiyle katılanın yanından ayrıldığı,

katılanın şikayeti üzerine sanığın olaydan iki gün sonra 20/11/2011 tarihinde suça konu aracı satmaya çalışırken kolluk kuvvetlerince yakalandığı ve aracın yed-i emin sıfatıyla kendisine teslim edildiği; ancak, sanığın ertesi gün yani 21/11/2011 tarihinde ruhsat çıkarmadan tescile ilişkin geçici belge ile aracı üçüncü bir şahsa sattığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan ve TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,