Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/14496 K.2016/474

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yaptığı trafik kazası sonrası aracındaki zararın giderilmesini talep ettiği, katılanın bu isteklerini reddetmesine sinirlenerek katılanın aracını benzin döküp yaktığının iddia ve kabul edildiği somut olayda; yerel Mahkeme'nin 07/09/2012 tarih 2011/134 E. 2012/838 sayılı kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Dairemizin 12/03/2015 tarih ve 2014/6943 esas, 2015/22508 sayılı kararıyla diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın TCK'nın 151/1 maddesi gereğince belirlenip, TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince cezasının arttırılması gerekirken uygulama yeri olmayan TCK'nın 152/1-a maddesine göre temel cezasının belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini ve 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak,

yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;