Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/14762 K.2018/6332

Hırsızlık, şantaj, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekiye ait firmanın çalışanı olduğu, müştekinin evinde kaldığı sırada konutta bulunan bir takım taşınır eşyayı müştekinin rızası olmaksızın aldığı iddiası ile hırsızlık, tanıklardan ...'i arayarak " ... beni şikayet etmiş, şikayetini geri alsın, almazsa elimde şirkete ait çekleri var bunları kullanırım" dediği iddiasından dolayı şantaj, firma faaliyeti gereği hastalardan alınan kan örneklerini yurtdışına göndereceğini beyan ederek katılanın talimatı ile 6.000 TL aldığı, ancak kan örneklerini yurtdışına göndermeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

1-)Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu açısından yapılan değerlendirmede;

Katılanın soyut beyanı dışında sanığın savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-)Hırsızlık ve Şantaj suçları açısından yapılan değerlendirmede;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 107/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık ve şantaj suçlarına suç tarihine göre öngörülen cezaların üst sınırı nazara alındığında, sanığın sorgusunun yapıldığı 25/02/2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Kanunun 66/1-e, 66/2, 67/2-a, 67/3. maddelerinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olması,