KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/14879 E., 2018/7750 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Katılanlar
- ..., ...
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Beraat (ayrı ayrı
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Sanık ... suça konu sahte çekleri arkadaşı olan diğer sanık ...’tan aldığını, sanık ... ise sanık ...’ın söylemesi üzerine Tic. Ltd. Şti.’nin temsilcisi olan ...’dan suça konu çekleri alıp kendisine verdiğini, sanık ...’ın da sahte olduğunu bilerek suça konu çekleri katılan ...’a verdiğinin iddia edildiği somut olayda,
1)Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Sanıkların savunması, katılanlar beyanı ve tüm dosya kapsamından sanıkların dolandırıcılık kastı bulunmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan ve katılan ... vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA,
2)Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklara atılı resmi belgede sahtecilik suçunun TCK’nın 204/1. maddesi kapsamında kanunun gerektirdiği cezalarının türleri ve üstsınırları itibariyle tabi oldukları zamanaşımı süresi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ,67/2-a ve 67/3 maddelerinde öngörülen maddesine göre, öngörülen zamanaşımını kesen son işlemler olan sanıkların savunmasının alındığı 31/03/2010 ve 23/07/2010 tarihler olduğu, sorguları dışında sonraki tarihlerde dava zamanaşımı süresini kesen başkaca bir işlem bulunmadığı,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/14879, K. 2018/7750, 7 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama