Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/1727 K.2018/382

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, sanığın işletmiş olduğu ...

Telekom isimli fatura tahsilat merkezine faturalar yatırdığı, ancak sanığın aldığı fatura bedellerini ilgili kurumlara yatırmadığı, ayrıca sanığın işletmesinin söz konusu kurumlar adına fatura tahsil etme yetkisinin bulunmadığının anlaşıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, söz konusu işyerini kendisinin açmadığını, kimliğini kaybettiğini, suç tarihlerinde İstanbul'da bulunmadığını beyan etmesi karşısında, söz konusu işyerinin mal sahibi olan tanık ...'a teşhis işlemi yaptırılarak,

işyerini kiralayanın sanık olup olmadığının belirlenmesi ayrıca yine söz konusu işyerine ilişkin kira sözleşmesindeki imzanın sanığa ait olup olmadığı ayrıca “...

Telekom” isimli firmanın gerçekte bir şirket olup olmadığının gerçekte fatura tahsile yetkili ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı tahsile yetkisi yoksa basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı yönünde değerlendirilerek bu hususların tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de,

a-)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b-)Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 43/1.maddesi kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla kez haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,