Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/189 K.2018/79

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın bir internet sitesinde verdiği kiralık ev ilanını gören katılanın sanık ile telefon aracılığı ile irtibata geçerek suça konu evin kiralanması konusunda anlaştıkları, katılanın; sanığın verdiği hesaba kapora yolladığı ve sonrasında bir daha sanığa ulaşamadığı, bu suretle dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia edilen olayda;

Sanığın soyut içerikli savunması, katılan ve tanık beyanları, banka kayıtları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hükümler kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.