Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/2913 K.2018/917

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın 27/02/2011 tarihinde İzelman şirketinden emekli olmasına rağmen, suç tarihinde müşteki Türkiye İş Bankası’na müracaat ederek, İzelman şirketinde çalıştığını gösterir sahte olarak düzenlenmiş Nisan 2011 ayına ilişkin maaş bordrosunu ibraz edip, 20.000 TL tüketici kredisi kullandığı, bir süre sonra sanığın kredi borç taksitlerini ödeyememesi üzerine bankaca yapılan araştırmada suça konu maaş bordrosunun sahte olarak düzenlendiğini tespit ettikleri, dolayısıyla sanığın adına tahsis edilmemesi gereken krediyi hileli eylemlerle almak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanığın “kredi taksitlerinden 11 adedini ödediğine ve girdiği ekonomik sıkıntı nedeni ile geri kalan kredi taksitlerini ödeyemediğine” yönelik istikrarlı savunması ile sanık tarafından bankaya sunulan maaş bordrosunun gerçek olup olmadığının müşteki banka tarafından yapılacak basit bir inceleme sonucunda tespit edebilmesinin mümkün olduğu, dolayısıyla sanık tarafından bu şekilde maaş bordrosu ibrazının müşteki banka görevlilerinin denetim olanağını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatı yerine yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,