Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/40 K.2018/102

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ...'a ait kredi kartını değişik işyerlerinde kullanması şeklindeki eyleminin ...'a karşı TCK 245/1. maddesindeki banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu anlaşılmış olup, bu hususta zamanaşımı süresi içinde her zaman kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

19/12/2006 tarihli duruşmada şikayetçi ...'un sanık hakkında şikayetçi olduğunu belirtmesine rağmen, kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılana ait ... isimli işyerinde dağıtım elemanı olarak çalışan sanığın, bankalar tarafından müşterilerine iletilmek üzere katılana ait firmaya verilen 65 adet kredi kartını işyerinden alarak bir kısmını yok ettiği, ... isimli şahsa ait kredi kartını ise üç ayrı işyerinde kullanarak alışveriş yaptığı, bu suretle sanığın katılana karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini, ayrıca sanık hakkında belirlenen gün adli para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesinin yazılmaması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;