Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/443 K.2015/12324

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verildiği,

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

01/03/2013 tarihli verilen kararda, suça sürüklenen çocukların, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 152/1-a sevk maddeleri gereğince, kamu malına zarar verme ile nitelikli hırsızlık suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında,6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğe göre temyiz incelemesine konu 5237 sayılı TCK'nın 152/1- a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunun cezası bir yıldan dört yıla kadar hapis; aynı Kanunun 142/1-a maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunun cezası ise üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;