Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6672 K.2018/4342

Nitelikli hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "müşteki" olarak gösterilen ...'in sıfatının, "mağdur" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın suç tarihinde gündüzleyin saat 16:30 sularında gittiği mağdurun işyerinden 6 TL değerindeki şarj aletini alıp, 100 TL para verdiği, ardından bozuk para vereyim diyerek verdiği 100 TL parayı geri aldığı, ardından mağdur tarafından ürünün bedeli düştükten sonra para üstü olarak uzatılan 94 TL parayı aldığı, şarj aleti ile birlikte vermediği paranın da üstünü alarak ayrılmak suretiyle üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın eyleminin bir bütün olarak, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamına giren 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturmasına rağmen suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,