Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6792 K.2015/31804

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, mahkemenin 12/05/2010 gün ve 2010/123 esas, 2010/311 karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 151/1,152/2-a 62 maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın daha sonra işlediği suçtan dolayı davayı yeniden ele alan mahkemenin CMK'nın 231. maddesindeki hükümlerle sınırlı kalmak koşulu ile önceki hükmü açıklamak yerine yeniden farklı bir hüküm vermesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, evini kasten yakması şeklinde gerçekleşen eylemi TCK’nın 44. maddesi gereğince yakarak mala zarar verme suçunu oluşturuyor ise de, çıkan yangında sanığın zarar verdiği evin suç tarihinde eşi ve kendisine ait olduğu 5237 Sayılı TCK'nın 167/1-a. maddesinde öngörülen hüküm gereği sanık hakkında 5271 Sayılı CMK'nın 223/4-b. maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden eylemin TCK’nın 170/1-a madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,