Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/7306 K.2018/4658

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan ...'ün olay tarihinde ... isimli internet sitesinde satılık fotoğraf makinesi ilanı görerek ilanda belirtilen telefon numarasına arayarak makineyi almak hususunda anlaştığı ve cebe havale yöntemi ile 490 TL parayı ... adına kayıtlı ancak sanığın kullandığı ... nolu telefon hattına gönderdiği, ancak sonrasında sanık tarafından fotoğraf makinesinin gönderilmediği, bu suretle sanığın bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/10/2009 tarih ve 2009/6-132 Esas ve 2009/251 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

“5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, sanığın bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerektiği, 765 sayılı Kanun'un 523. maddesi, “iade ve tazmin esasına” dayalı bir düzenleme iken, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi tazminden çok “pişmanlık” esasına dayanmakta olup, pişmanlık sonucu olan iade ve tazminin önem taşıması nedeniyle iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi,

zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi gibi hallerde sanığın etkin pişmanlığından söz edilemeyeceği” içeriğindeki kararı da dikkate alındığında, katılanın zararının tamamını temyiz kapsamında olmayan ve beraat eden sanık ...'in karşılamasına rağmen, sanık ... hakkında da TCK’nın 168/2 maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.