KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2015/7444 E., 2015/30820 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2013/332290
- Mahkemesi
- Karacabey Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 25/06/2013
- Numarası
- 2013/78 (E) ve 2013/381 (K
- Sanık
- A.. Ö..
- Suç
- Nitelikli mala zarar verme
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılanın tapu kaydı kendi üzerine olan arazisi ve içerisindeki ev için satılık ilanı astığı, emlakçılık yapan sanığın katılanı arayarak taşınmazı satabileceğini söylemesi üzerine tarafların anlaştıkları, sanığın katılana evin bahçesinin bakımsız olduğunu söylediği, katılanın da sanığa kuru ağaçları temizlemesi için izin verdiği ancak katılanın bahçeye gittiğinde meyve ağaçlarının da kesildiğini gördüğü, bu suretle sanığın dikili ağaç hakkında mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyen ifadesi, taşınmazın müteaahite verilmesi nedeniyle hafriyat ve düzleştirme çalışmalarının başlaması nedeniyle, yapılan keşifte taşınmaz üzerinde ağaç kökü bulunmaması, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2015/7444, K. 2015/30820, 4 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama