Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/7581 K.2018/5892

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; beraat (ayrı ayrı)

Dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından; aynı suçtan sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 28/11/2014 tarihli hükmün sanığa 29/12/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 06/01/2015 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların üzerilerine atılı suçun işlendiğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerinin ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,