Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/7802 K.2018/5346

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılanın, olay tarihinde soruşturma aşamasında hakkında tefrik kararı verilen şüpheli ı üzerine kayıtlı olan cep telefonundan arandığı, şüphelinin kendisini emniyet mensubu olarak tanıttığı, katılana dolandırıcıların banka ve kimlik bilgilerine ulaşıldığını, şüpheli şahısların yakalanabilmeleri amacıyla operasyon yapıldığını söylediği, daha sonra ismini olarak bildirdikleri bir Cumhuriyet savcısına yönlendirerek, kendisini savcı olarak tanıtan şahsın yönlendirmesi ile katılanın İş Bankası hesabından sanığın hesabına 48.450.TL para yatırılmasını sağlandığı, yatırılan paranın aynı gün sanık tarafından çekildiği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

TCK'nun 158/1-f bendinde düzenlenen “banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması” suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunun uygulanabilmesi için, bankanın maddi varlıklarının kullanılması gerekmekte olup, sanığın havale yapılan bankayı sadece ödeme aracı olarak kullanmaktan ibaret eyleminin suç tarihinden sonra 6763 sayılı Kanun değişikliği uyarınca TCK’nun 158/1-R maddesine uymakta ise de suçun işlendiği tarihte sanık lehine olan TCK 157/1. maddesinde düzenlenen ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınan “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülmek sureti ile TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi,