Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/7850 K.2018/4972

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından, 12/11/2012 tarihli Posta Gazetesi’ne verilen araç satış ilanını gören müştekinin, sanığı aradığı, sanığın da kendisini diş hekimi olarak tanıtarak, aracı başkalarına satmaması için kapora göndermesi gerektiğini söylemesi üzerine, müşteki tarafından 500 TL kaporanın sanığın belirttiği TC kimlik numarasına havale edildiği ve sanık tarafından bu paranın ATM’den çekildiği, sonrasında ise müştekinin bir daha sanığa ulaşamadığı, sanığın bu surette gerçekte olmayan bir araba için gazeteye satılık ilanı vererek hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın ikrar içeren savunması, müşteki beyanı, gazete ilanı, banka yazısı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “60 gün” olarak tayin edilmesi,